
Rozwiązanie, które polecamy jest jedynym tego rodzaju na rynku. Testowane i sprawdzone przez wiele lat w zimnych klimatach Skandynawii znalazło już wielu nabywców nie tylko w Szwecji – skąd pochodzi – ale też w Norwegii, Danii, Finlandii oraz wielu innych krajach Europy, USA oraz Kanady.
Pompy ciepła Octopus nie wymagają wiercenia i kopania, gdyż na powierzchni zaledwie 1 - 4,5 m2 (wielkość zależna od mocy pompy) montujemy „dolne źródło ciepła” - radiatory. Zastępują one kilkaset metrów bieżących rur ułożonych pod ziemią lub kilka odwiertów na bardzo dużą głębokość – co jest niezbędne w innych typach pomp ciepła. Nazwa techniczna radiatorów to parownik lub potocznie Sopel Lodu.
Aby ogrzać duże obiekty – domy, hale fabryczne, sklepy, szklarnie, świątynie i inne - można grupować pojedyncze jednostki uzyskując właściwą, wymaganą moc.
W dobie dużego przyśpieszenia rozwoju technicznego i technologicznego, światowe zapotrzebowanie na energię ciągle wzrasta. Ogrzewanie, chłodzenie i oświetlenie w naszych budynkach, zużywają jej gigantyczne ilości. W większości wytwarza się ją z paliw kopalnych. Jest kosztowna, a jej pozyskiwanie bardzo niekorzystnie wpływa na środowisko. Poprawa efektywności energetycznej budynków oraz używanych urządzeń do ich ogrzewania i ochładzania ma ogromny sens i może być lekarstwem nie tylko dla klimatu, ale również dla naszych portfeli. Od czegoś trzeba zacząć.
Co zostawimy po sobie dla następnych pokoleń?

Roczne zapotrzebowanie średniej wielkości gospodarstwa domowego na energię elektryczną ( oświetlenie, urządzenia kuchenne, telewizor, komputer itp…) to około 4500 – 5500 kWh. Różnice mogą być jednak bardzo duże. Zależy to przede wszystkim od jakości i ilości urządzeń w wybranym domu. Czy lodówka jest stara czy nowej generacji, czy pokoje oświetlają żarówki żarowe czy nowoczesne led-y, czy funkcjonuje wentylacja mechaniczna itd…. Takie czynniki mogą podnieść to zużycie o 1500-2000 kWh rocznie. Ciepła woda to dla przeciętnej rodziny dodatkowe około 3500-4500 kWh rocznie.(4000 kWh przekłada się na 75 000 litrów gorącej wody). Największe jednak zużycie odnotowuje ogrzewanie.
Stare domy - których jest niestety duża większość - bardzo często nie mają izolacji termicznej lub mają, lecz na bardzo niskim poziomie skuteczności. Nieszczelne okna i drzwi ze szkłem o słabych parametrach termicznych, wentylacja grawitacyjna bez recyklingu sprawiają, iż potrzeby energetyczne tych budynków są dwukrotnie większe od obiektów budowanych obecnie.
Postępujący rozwój technologiczny nie omija oczywiście budownictwa. Dostępne są coraz lepsze materiały izolacyjne. Styropiany, styrodury, pianki poliuretanowe a teraz aerożele. Parametry termiczne stolarki osiągają wyniki o jakich 20 lat wcześniej nikt nawet nie myślał. Po za tym nowoczesne systemy grzewcze oraz recykling wentylacji obniżyły zapotrzebowanie energetyczne nowo budowanych obiektów nawet o 60-70%.
Położenie geograficzne domu również ma znaczenie. Te na północy wymagają zdecydowanie grubszej warstwy izolacji oraz więcej energii.
Jeżeli do ogrzewania stosujemy urządzenia wykorzystujące proces spalania, ich sprawność w wykorzystaniu użytych paliw jest różna i spada o kilka procent po każdym sezonie grzewczym. I tak na przykład przy korzystaniu z urządzeń spalających olej opałowy – w okresie żywotności kotła szacowanego na 15-20 lat - około 25-30% energii ucieka przez komin. Jeden metr sześcienny ropy daje około 10 000 kWh, ale przy spalaniu cyfra ta spada do około 7 000 kWh. Reszta to straty.
Tak więc dom o zapotrzebowaniu rocznym wynoszącym 30 000 kWh potrzebuje aż 4,3 m3 ropy (4 300 litrów). Przy cenach w styczniu 2012 / 4,5 zł/litr – ogrzewanie elektryczne, które do tej pory uchodziło w naszym kraju za najdroższe, stało się rozwiązaniem o 35% tańszym (obliczenia wykonano przy taryfie G 12) od spalania oleju opałowego, który teraz wraz z gazem płynnym dzierżą palmę pierwszeństwa zostawiając pozostałych dostawców energii daleko w tyle.
Całkowity bilans zapotrzebowania budynku w energię, zależy od wielu czynników. Przeznaczenie, preferencje i przyzwyczajenia użytkowników, ilość użytkowników, ilość urządzeń gospodarstwa domowego, ilość i wielkość okien od południa, warunki atmosferyczne, system ogrzewania, oświetlenie itd…. Podobne kubaturowo i konstrukcyjnie domy, mogą wykazywać bardzo duże różnice.
Budynki z ogrzewaniem podłogowym systemu Octopus, gdzie zalecany jest nieprzerywany obieg wody w instalacji podłogowej, w ciągu roku osiągają podwyższenie komfortu termicznego oraz większy procent oszczędności. Podłoga działa jak absorber. Wygrzana w południowych i cieplejszych pomieszczeniach podczas ciągłej pracy systemu, stanowi źródło ciepła dla pokoi i pomieszczeń zimniejszych. Ten sposób może ograniczyć potrzebę zakupu energii o 10 i więcej procent rocznie. Należy również pamiętać, iż podwyższenie o jeden stopień ustawioną temperaturę w budynku niesie za sobą podwyższenie zużycia – a za tym idą opłaty – energii o 6-7%.
Pierwsze pytania, idee i pomysły związane z oszczędzaniem energii, jej odzyskiwaniem oraz recyklingiem pojawiły się, gdy zobaczył jak duże ilości ciepła wytwarzanego przez dostarczane urządzenia, są marnowane i jak niepotrzebne śmieci, wyrzucane na zewnątrz budynków w których były ustawione. Do dziś, pomimo znacznego upływu czasu, wszystkie ówczesne spostrzeżenia są niestety nadal aktualne. Pytanie – w jaki sposób odzyskiwać energię wytworzoną przez urządzenia chłodnicze i spożytkować ją do celów grzewczych - jednocześnie obniżając koszty ogrzewania? - towarzyszyło Kurtowi przez wiele lat. Tak postawiona kwestia rozpoczęła też jego przygodę życia z energiami i na wiele lat go pochłonęła. Po kilku dziesięcioleciach doświadczeń oraz wytężonej pracy pojawiły się owoce, w postaci znakomitej pompy ciepła – sopla lodu, dojrzałego produktu, który dziś daje ciepło, zadowolenie i satysfakcję tysiącom użytkowników.
Rok 1970. W szwedzkiej miejscowości Furulund, powstaje firma Kryotherm, z jasną koncepcją biznesu. Produkować proste i tanie w kosztach utrzymania urządzenia do odzyskiwania energii. Tam Kurtowi udało się opracować podstawową ideę recyklingu nadwyżki ciepła. Po kilku latach owocnej pracy, odchodzi jednak by wdrażać w życie swoje nowe pomysły. Obecnie firma działa w Finlandii, Norwegii i Anglii, a główna siedziba znajduje się w Piteĺ - Szwecja.
Aby realizować duże instalacje pomp ciepła dla przemysłu i magazynów jak np; IKEA w Köping, Kopenhadze i Oslo, Kurt założył drugą spółkę Klimatkyla AB. W latach siedemdziesiątych, Euroc Development AB kupił Klimatkyla AB i zmienił nazwę na Technoterm. Kurt był związany z umową i został zatrudniony w nowej firmie jako wynalazca. W czasie zatrudnienia w Euroc Development AB, Kurt pracował nad nowymi projektami - kolektory słoneczne, pompy ciepła w połączeniu z silnikiem szterling, odzysk energii z odpadów - zawsze tematycznie związanymi z tanim i ekologicznym pozyskiwaniem oraz recyklingiem energii. Nowe pomysły na liście młodego i niepokornego wynalazcy, dały początek Octopus Energi AB. Nazwa Octopus (ośmiornica) bierze się oraz ilustruje zarazem, różne sposoby wyłapywania i pozyskiwania energii. Z powietrza, gruntu i wody.
Rok 1980. Kurt przekształca swoje kolejne pomysły w materialne urządzenia. Jednym z wyników jest gruntowa pompa ciepła z parownikiem wykonanym z rur PEL. Ten produkt został opatentowany w siedemnastu krajach. Urządzenia oparte na tym rozwiązaniu są produkowane i sprzedawane do dziś przez JMC Energi AB na całym świecie.
W roku 1982 powstaje prototyp obecnej pompy, urządzenie nazwane Ice-Stick – Sopel Lodu. Było to 600 mb rurowego wymiennika ciepła. Rury zwinięte w potężną, podwójną spiralę wystawioną na działanie warunków atmosferycznych były połączone z częścią podziemną. Razem zawierające 200 litrów 33% - go alkoholu pracowały bardzo efektywnie. Wiele z tych pomp ciepła działa nadal z dużą sprawnością.
Następne lata to pokonywanie pojawiających się problemów i wdrażanie coraz nowszych rozwiązań, by w roku 1991 uruchomić pierwszy sopel-lodu w takim kształcie, jak widzimy go dziś, tylko z niewielkimi zmianami. Urządzenie oparte na aluminiowych radiatorach. Bez wentylatora i funkcji rozmrażania. W układzie freon zastąpiono propanem – gazem o nazwie R 290. Pompa ciepła stała się tak prosta jak zamrażarka skrzyniowa, lecz efektywność działania była większa od normalnej zamrażarki o 48 razy.
Rok 1996. Warsztat Mechaniczny Lundgren rozpoczyna produkcję powietrznych pomp ciepła.
Rok 1997. Nowe pompy ciepła są sprzedawane pod nazwą OM400i jako kompletne, domowe ciepłownie. Testowany w fabryce, wyposażony w zwykły gaz R290 zestaw, z wielką łatwością może być wbudowany praktycznie do każdej instalacji. Po podłączeniu prądu do sprężarki, oraz dwóch rur do wewnętrznej instalacji c.o. układ rozpoczyna pracę i dostarcza do budynku ciepło. W technologii pomp ciepła i ogrzewania nie może być już chyba nic prostszego. Również sterowanie dostarczane w komplecie, jest proste i łatwe w obsłudze. Pasuje również do wszystkich typów instalacji.
Rok 1998. Duża spółka giełdowa Midway, zatrudniająca 900 pracowników, kupuje Warsztat Mechaniczny Lundgren produkujący OM400i. Sopel Lodu dostaje nowe sterowanie.
Rok 2000. Produkcja urządzenia pod nazwą Ice-Stick zostaje przeniesiona do Sösdala, do pomieszczeń własnych Octopus Energi.
Rok 2004. Powstają nowe modele Ice-Stic. 48x, 61x, 81x. X jest numerem sprężarek i odpowiada wielkości urządzeń. Po raz pierwszy też w pompie 61x zastosowano połączenie radiatorów z modułem umieszczonym oddzielnie w budynku. Pętla rur o dł. 30-60 mb umieszczona 1,2 – 1,5m pod powierzchnią ziemi, działa jak dodatkowe źródło ciepła. Gdy na powierzchni robi się bardzo zimno i zaczyna brakować ciepła, energię dostarczają rury umieszczone w ziemi.
Rok 2006. Produkcja pomp ciepła zostaje przeniesiona do miejscowości Hoor.
Rok 2009. Firma staje się członkiem Europejskiego Towarzystwa Pomp Ciepła (EHPA).
Rok 2010. Powstają nowe, większe jednostki 120x, przez co obniżają się koszta instalacji i ogrzewania obiektów o większych powierzchniach.
Rok 2011. Możliwości technologiczne umożliwiają tworzenie bardziej wyrafinowanych rozwiązań. Na rynek mają być wprowadzone pompy ciepła dla bardzo dużych obiektów.